هر چیزی که باید راجع به پیرسینگ بدونی

هر چیزی که باید راجع به پیرسینگ بدونی
پیرسینگ (Piercing) به ایجاد یک سوراخ کوچک در بخشی از بدن با استفاده از سوزن استریل گفته می‌شود تا بتوان زیورآلات مخصوص مانند حلقه، نگین یا میله را در آن قرار داد.

پیرسینگ چیست؟ تاریخچه ی ان به کجا باز میگردد؟

پیرسینگ یکی از محبوب‌ترین روش‌های استفاده از زیورآلات روی بدن است که امروزه در سراسر جهان طرفداران زیادی دارد. با وجود اینکه بسیاری از افراد پیرسینگ را یک ترند مدرن می‌دانند، این هنر قدمتی چند هزار ساله دارد و در فرهنگ‌های مختلف با اهداف متفاوتی مورد استفاده قرار گرفته است.

اگر برای اولین بار نام پیرسینگ را شنیده‌اید یا قصد دارید اطلاعات بیشتری درباره آن کسب کنید، این مقاله راهنمای کاملی برای شما خواهد بود.

پیرسینگ چیست؟

پیرسینگ (Piercing) به ایجاد یک سوراخ کوچک در بخشی از بدن با استفاده از سوزن استریل گفته می‌شود تا بتوان زیورآلات مخصوص مانند حلقه، نگین یا میله را در آن قرار داد.

امروزه پیرسینگ تنها جنبه زیبایی ندارد، بلکه برای بسیاری از افراد راهی برای نشان دادن شخصیت، سبک زندگی یا سلیقه فردی محسوب می‌شود.

تاریخچه پیرسینگ

تاریخ پیرسینگ به هزاران سال قبل بازمی‌گردد. باستان‌شناسان شواهدی پیدا کرده‌اند که نشان می‌دهد انسان‌ها بیش از ۵ هزار سال پیش نیز از پیرسینگ استفاده می‌کردند!

در مصر باستان، پیرسینگ نشانه قدرت و جایگاه اجتماعی بود و بیشتر افراد خانواده سلطنتی از آن استفاده می‌کردند. در بسیاری از قبایل آفریقایی، سوراخ کردن گوش، بینی یا لب بخشی از فرهنگ، هویت قبیله‌ای و حتی مراسم بلوغ محسوب می‌شد.

در تمدن‌های مایا و آزتک نیز پیرسینگ زبان و لب در مراسم مذهبی و آیینی کاربرد داشت. همچنین در هند، پیرسینگ بینی سابقه‌ای چند هزار ساله دارد و هنوز هم یکی از سنت‌های رایج در بسیاری از مناطق این کشور است.

از دهه ۱۹۷۰ میلادی، پیرسینگ به تدریج وارد دنیای مد شد و در دهه ۱۹۹۰ با حضور هنرمندان، ورزشکاران و افراد مشهور، محبوبیت جهانی پیدا کرد.

انواع پیرسینگ

امروزه پیرسینگ تقریباً در هر قسمت از بدن قابل انجام است، اما رایج‌ترین انواع آن عبارت‌اند از:

پیرسینگ گوش

پیرسینگ بینی

پیرسینگ ناف

پیرسینگ لب

پیرسینگ ابرو

پیرسینگ زبان

پیرسینگ سپتوم (تیغه بینی)

پیرسینگ نیپل

پیرسینگ‌های سطحی و دکوراتیو

هر کدام از این پیرسینگ‌ها شرایط، مدت زمان ترمیم و مراقبت‌های مخصوص به خود را دارند.

بهترین جنس زیورآلات برای اولین پیرسینگ

برای کاهش احتمال حساسیت و کمک به بهبود بهتر، معمولاً از زیورآلات ساخته‌شده از تیتانیوم گرید ۲۳، یااستیل جراحی باکیفیت استفاده می‌شود. انتخاب زیورآلات استاندارد نقش مهمی در روند ترمیم دارد.

چرا افراد پیرسینگ انجام می‌دهند؟

دلایل انجام پیرسینگ در افراد مختلف متفاوت است، اما مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

افزایش زیبایی ظاهری

تکمیل استایل شخصی

بیان شخصیت و سلیقه

پیروی از مد

دلایل فرهنگی یا مذهبی

ثبت یک خاطره یا اتفاق مهم در زندگی

آیا انجام پیرسینگ خطرناک است؟

اگر پیرسینگ توسط فرد آموزش‌دیده، با تجهیزات کاملاً استریل و در محیطی بهداشتی انجام شود، معمولاً خطر جدی ایجاد نمی‌کند.

اما مراجعه به مراکز غیرمعتبر می‌تواند باعث مشکلاتی مانند:

عفونت

خونریزی

حساسیت به فلزات

ایجاد اسکار

طولانی شدن روند ترمیم شود.

به همین دلیل انتخاب یک پیِرسر حرفه‌ای و رعایت مراقبت‌های بعد از انجام پیرسینگ اهمیت بسیار زیادی دارد.

پیش از اقدام به پیرسینگ، به نکات زیر توجه کنید:

مرکز معتبر و با تجربه انتخاب کنید.

از استریل بودن تجهیزات و استفاده از سوزن یک‌بارمصرف مطمئن شوید.

در صورت داشتن بیماری خاص، مشکلات انعقاد خون، دیابت یا حساسیت به فلزات، حتماً با پیِرسر مشورت کنید.

قبل از مراجعه، غذای سبک میل کنید و بدن خود را هیدراته نگه دارید.

مراقبت‌های بعد از پیرسینگ

برای اینکه پیرسینگ بدون مشکل ترمیم شود، رعایت چند نکته ضروری است:

محل پیرسینگ را روزانه با محلول سالین (سرم شست‌وشوی استریل) تمیز کنید.

از لمس کردن پیرسینگ با دست آلوده خودداری کنید.

تا زمان بهبودی کامل، زیورآلات را خارج نکنید.

از شنا در استخر، جکوزی و آب‌های آلوده در هفته‌های اول خودداری کنید.

در صورت مشاهده درد شدید، ترشح چرکی یا تب، به پزشک مراجعه کنید.

آیا همه افراد می‌توانند پیرسینگ انجام دهند؟

در بیشتر افراد سالم انجام پیرسینگ مشکلی ایجاد نمی‌کند، اما در برخی شرایط بهتر است قبل از انجام آن با پزشک مشورت شود؛ مانند:

دیابت کنترل‌نشده

اختلالات انعقاد خون

ضعف سیستم ایمنی

بارداری (برای برخی انواع پیرسینگ)

سابقه حساسیت شدید به فلزات

برای پیرسینگ بدن، در بسیاری از موارد استفاده از آنژیوکت توسط افراد آموزش‌دیده نسبت به گان پیرسینگ ترجیح داده می‌شود، به دلایل زیر:

آسیب کمتر به بافت: آنژیوکت با یک سوزن تیز و برنده بافت را به‌طور دقیق برش می‌دهد، در حالی که گان معمولاً گوشواره را با فشار از بافت عبور می‌دهد و می‌تواند باعث له‌شدگی و آسیب بیشتر شود.دقت بالاتر: با آنژیوکت، پیرسر کنترل بیشتری روی زاویه و محل سوراخ دارد، بنابراین نتیجه معمولاً دقیق‌تر است.

مناسب برای نواحی غضروفی: گان برای پیرسینگ غضروف (مثل هلیکس یا تراگوس) توصیه نمی‌شود، زیرا فشار آن می‌تواند خطر آسیب به غضروف و بروز عوارض را افزایش دهد.

استریل بودن: آنژیوکت معمولاً یک‌بارمصرف و استریل است. در مقابل، بسیاری از گان‌های پیرسینگ به‌طور کامل قابل استریل‌سازی نیستند و ممکن است خطر انتقال آلودگی را افزایش دهند، هرچند مدل‌های یک‌بارمصرف نیز وجود دارند.

روند بهبود بهتر: به دلیل آسیب کمتر به بافت، معمولاً التهاب، درد و تورم کمتر بوده و روند ترمیم بهتر پیش می‌رود.

به همین دلیل، بسیاری از انجمن‌های حرفه‌ای پیرسینگ، از جمله Association of Professional Piercers، استفاده از سوزن‌های مخصوص پیرسینگ (و نه گان) را برای بیشتر پیرسینگ‌ها توصیه می‌کنند.

چه افرادی مناسب خدمات پیرسینگ هستند؟

همه افراد کاندید مناسبی برای همه انواع پیرسینگ نیستند. علاوه بر سلیقه، وضعیت سلامت، شغل و آناتومی بدن هم اهمیت دارد.

از نظر شرایط پزشکی پیرسینگ ممکن است برای افراد زیر مناسب نباشد یا بهتر است ابتدا با پزشک مشورت کنند:

افراد مبتلا به دیابت کنترل‌نشده

افرادی که داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی مصرف می‌کنند.

افراد با اختلالات انعقاد خون یا مصرف‌کنندگان داروهای رقیق‌کننده خون.

کسانی که سابقه تشکیل اسکار برجسته یا کلوئید دارند.

افرادی که عفونت پوستی فعال یا بیماری پوستی در محل پیرسینگ دارند.

در دوران بارداری، انجام پیرسینگ جدید معمولاً توصیه نمی‌شود، به‌ویژه ناف و نوک سینه.

از نظر محل پیرسینگ

غضروف گوش (هلیکس، فلت، کانچ، تراگوس): برای افرادی که زیاد روی پهلو می‌خوابند، از هدفون‌های داخل‌گوشی استفاده می‌کنند یا کلاه ایمنی و هدست سنگین می‌پوشند، بهبود سخت‌تر است.

ناف: برای افرادی که آناتومی ناف مناسبی ندارند، لباس‌های تنگ می‌پوشند یا فعالیت‌هایی با اصطکاک زیاد انجام می‌دهند، احتمال مهاجرت یا پس زدن پیرسینگ بیشتر است.

ابرو: در برخی افراد پوست نازک است و احتمال مهاجرت یا خارج شدن جواهر بیشتر است.

زبان: برای افرادی که بهداشت دهان ضعیفی دارند، بیماری لثه یا مشکلات دندانی دارند، می‌تواند خطر آسیب به دندان و لثه را افزایش دهد.

لب و گونه: ممکن است به دندان‌ها و لثه آسیب بزنند، به‌خصوص اگر جواهر مناسب استفاده نشود.

نوک سینه: در افرادی که مستعد کلوئید هستند یا لباس‌های بسیار تنگ می‌پوشند، احتمال تحریک و مشکلات ترمیم بیشتر است.

از نظر آناتومی

بعضی پیرسینگ‌ها فقط در صورت مناسب بودن فرم بدن قابل انجام هستند. مثلاً:

پیرسینگ ناف نیاز به لبه (Ridge) مناسب در ناف دارد.

پیرسینگ صنعتی (Industrial) به فرم خاص لاله گوش نیاز دارد.

بعضی افراد به دلیل شکل گوش، اصلاً کاندید مناسبی برای Industrial یا Rook نیستند.

یک پیرسر حرفه‌ای قبل از انجام کار، آناتومی را بررسی می‌کند و اگر مناسب نباشد، باید انجام آن را رد کند.

از نظر سبک زندگی

اگر شغل یا فعالیت شما شامل موارد زیر است، بعضی پیرسینگ‌ها دردسرساز می‌شوند:

ورزش‌های رزمی و پربرخورد.

شنا در استخر یا دریا به‌طور مکرر در دوران ترمیم.

استفاده مداوم از ماسک، کلاه ایمنی یا هدست.

محیط‌های کاری که استفاده از زیورآلات ممنوع است.

در نهایت، مناسب بودن یک پیرسینگ فقط به علاقه فرد بستگی ندارد؛ سلامت، آناتومی و سبک زندگی هم نقش مهمی دارند.